Story Boy's : ที่ปรึกษา (Title.)
posted on 26 May 2011 09:02 by 13oyfriend
“ฝุ่น เลิกงานแล้วไปกินเย็นตาโฟกันป่ะ”
“วันนี้คงไม่ได้หรอกครับ เรามีธุระน่ะ”
“เออ โอเค” ได้กินข้าวคนเดียวอีกแล้ววันนี้ เฮ้อ…ใครจะเป็นอย่างเราบ้างนะ เวลาที่กินข้าวคนเดียวน่ะ มันเหงา…แทบขาดใจ
ผมชื่อตาล ครับ อายุ 19ปี กำลังฝึกงานอยู่ที่ร้านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์แห่งหนึ่ง มีฝุ่น นักศึกษาต่างสถาบันเป็นเพื่อนฝึกงานด้วย
“เฮีย เส้นใหญ่เย็นตาโฟ พิเศษถ้วยหนึ่ง”
“มากินคนเดียวอีกล่ะ ไม่เบื่อรึไง ที่ต้องกินคนเดียวน่ะ”
“ทำไงได้ล่ะเฮีย ไอ้ฝุ่นมันไม่ว่างน่ะ อีกอย่างผมกินเย็นตาโฟ ไม่ได้กินข้าวสักหน่อย”
“กวนจริงๆนะแกเนี่ย น่าเอาที่ลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวกระแทกปากสักทีสองที”
“…” ผมส่งยิ้มให้เฮียอย่างกวนๆ ขณะที่เฮียเอาเย็นตาโฟมาให้พอดี ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ผมมากินที่นี้บ่อยเลยสนิทกับแก (อย่างไม่รู้ตัว)
“แกก็หน้าตาดี ทำไมไม่หาแฟนสักคนวะ เวลากินข้าวหรือกินเย็นตาโฟจะได้ไม่เหงา”
“หน้าตาอย่างผมเนี่ยนะดี เฮียคร้าบถ้ามันดีจริงอย่างที่เฮียพูด ผมคงไม่มานั่งคนเดียวให้เฮียเห็นอย่างนี้หรอก” มีคนมาชมผมว่าหน้าตาดีหรือบอกว่าหล่อก็บ่อยนะ แต่นานวันเข้าผมชักไม่แน่ใจ ว่าที่ชมกันนั้น เค้าพูดจริงหรือพูดปลอบใจผมกันแน่ ถ้าผมหล่อจริงก็ต้องมีแฟนแล้วสิ นี้ยังหัวเดียวกระเทียบลีบเหมือนเดิมอยู่ทุกวัน
“ทำเป็นพูดเข้า เดี๋ยวก็มีเองแหละน่า หรือจะจีบลูกสาวเฮียก็ได้นะ เฮียไม่หวง”
“โห เฮีย ไม่ไหวมั้ง รอให้โตก่อนดีไหม ผมขี้เกียจเปลี่ยนผ้าอ้อมให้”
“ฮ่าๆๆๆ”
“เฮียครับ เส้นเล็กเย็นตาโฟ ชามนึงครับ”
“…” เดียวก่อน ไอ้หลอดไฟฟ้านี้ใครวะ ทำไมมันต้องมานั่งกับผมด้วย โต๊ะอื่นว่างก็มีทำไมมันไม่ไปนั่ง หรือว่าเพื่อนสมัยิ่งผลัดผ้าอ้อมกัน…ก็ไม่น่าใช่ แหนะ ยังจะมามองหน้าอีก แล้วจะยิ้มทำไมละนั่น….เฮ้ย งง!
“ที่หน้าเรามีอะไรติดรึไงครับ” ผมถามหร้อมกับเอามือคลำใบหน้าตัวเองไปด้วย
“ไม่มีครับ” เออ…แล้วมองทำไม ช่างเหอะ กินต่อดีกว่าเรา
“นาย”
“ฮือ…?” ผมเงยหน้ามองไอ้หลอดไฟฟ้าอีกครั้ง (ที่ผมเรียกมันว่าหลอดไฟฟ้า เพราะตัวมันน่ะครับ เป็นเหตุจูงใจ คนบ้าอะไร โครตขาวเลย แถมหล่ออีกต่างหาก)
“คือเรามีเรื่องอยากจะให้นายช่วย”
“!?!...” ช่วยอะไรฟร่ะ รู้จักกันก็ไม่รู้จัก อยู่ๆจะมาให้เราช่วย
“นายฝึกงานอยู่ที่เดียวกับฝุ่นใช่ไหม” รู้จักไอ้ฝุ่นด้วย
“อืม ใช่ ทำไมอะ”
“คือ…มีคนๆนึงเค้าชอบฝุ่นมาก แล้วเค้าไม่กล้าที่จะเข้าไปคุย แล้วพอดีอีกว่าคนๆนั้นเค้าเห็นนายฝึกงานอยู่ที่เดียวกับฝุ่น เค้าคนนั้นเลย…อยากจะให้นายช่วย”
“…” โห พูดซะเหมือนท่องตำราเรียนเลยนะนาย
“เออ ตกลง…ได้ไหม”
“ก็…ได้อยู่
“…” แหม ยิ้มซะ จะดีใจอะไรขนาดนั้น ทำไมตอนยิ้มมันยิ่งดูหล่อกว่าเดิมอีกวะ
“ว่าแต่ไอ้ คนๆนั้น ที่นายพูดน่ะคือใคร หรือว่าคือนายเอง”
“…”
“บอกมาเหอะน่า เรื่องแบบนี้ เดียวนี้มันเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว” ที่พูดเมื่อกี้ก็แอบปลอบใจตัวเองเหมือนกันแหละครับ เพราะผมก็รู้ตัวอยู่ว่า ก็ชอบแบบเดียวกับไอ้นี่
“อืม เราก็ได้ เออ…เราเอง” ผมมองฝ่ายตรงข้ามให้ชัดๆอีกครั้ง อย่างไม่น่าเชื่อว่าจะ…เป็นได้ อย่างนี้สาวๆหลายคนคงเสียดายกันน่าดู
“โอเค งั้นเรากลับบ้านก่อนะ ไว้ว่ากันอีกทีแล้วกัน” ผมสะพายกระเป๋า เตรียมตัวกลับบ้านทันทีที่ดื่มน้ำอึกสุดท้ายหมด
“เดียวดิ”
“….” อะไรอีกละครับ ไอ้คุณหลอดไฟฟ้า
“เราขอเบอร์นายไว้หน่อยดิ”
“หา…”
“ก็จะเอาไว้ติดต่อขอความช่วยเหลือไง ถ้าติดต่อไม่ได้แล้วจะเจอนายได้ไง”
“ออ…082-8968XXX” เฮ้อ จะมีใครมาชอบเรา เหมือนที่ชอบไอ้ฝุ่นมันบ้างป่าวเนี่ย น่าอิจฉาจริงๆ
“โอเค ว่าแต่นายชื่อไรอ่า จะได้เมมถูก”
“ตาล”
“ครับ ตาล ผมชื่อ น็อต นะ”
“อืม บายละกัน นายน็อต”
_____________________________________13oyfriend______________________________
มันยังไม่จบนะครับ อันนี้เป็นเรื่องใหม่ ที่แต่งอยู่ จบไปแล้ว 1 ตอน ใครอ่านแล้ว ก็ลองทายกันดูนะครับ ว่าเรื่องจะเดินไปอย่างไร ถ้าใครทายถูก จะมีของรางวัลให้ (ซะเมื่อไหร่)
Ps. ต่อจากนี้จะปรับปรุง การเขียนเรื่องใหม่ ให้ดีขึ้น สู้ๆคร้าบ!!
